.-*~_~*-.'s profileMy PlacePhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
July 15 เพื่อนของมะกอกมะกอกก็คือลาฟฟี่ ลาฟฟี่ก็คือมะกอก และมะกอกก็คืออาม
          นี่คือเพื่อนของมะกอก
 และนี่คือมะกอก
อามชอบทามดิสเพล์ ชอบทามได ชอบแต่งรูป ชอบทำโลโก้
ใครอยากให้ช่วยใช้งานเราได้นะ ความฝันความฝันของคุณอยู่ที่ไหนกันหรอ
ความฝันของเราคิอ ความสุข ความสุขเวลาที่ได้ เล่นคอม นี่ มันสนุกที่สุดเลย
อีกตอนก็ตอนเล่นบาส
อีกทีก็ร้องเพลง
และที่มัความสุขที่สุด ได้อยู่กับพ่อแม่
ได้อยู่บ้าน
อามไม่อยยากไปร.ร.อะ TT July 14 ถึงเวลารึยังถึงเวลารึยังที่กุจะเอาจิงกะชีวิต
ตั้งใจ ครั้งสุดท้ายแล้ว
แต่ยังไงก็ตั้งใจอยู่ดี
อายุก็ 17 แล้ว เห้อ ไม่รู้จักโตเลยนะกู
ชีวิตๆๆๆๆ เกิดมาตัวคนเดียว ทำเพื่อตนเอง พยายามเพื่อตนเอง เพราะไม่มีใครช่วยเราได้
ถ้าเกิดมาเราต้องแย่งชิง และอะไรก็ความสุข ชัยชนะหรอ
ไม่ใช่มั้ง เราไม่อยากชนะสักหน่อย
อยากมีความสุข
แล้วความสุขคืออะไ ใครก็ได้บอกที
น่าเบื่อจัง เห้อ
ตอนนี้ก็ยังไม่รู้เลยนิสัยตัวเองเปงไง บางทีก็ทามใจเยน จน บางทีมันก็โมโห ร้อนใจมากๆ
นี่มันอะไร ทั้งที่ สอง เหตุการณ์นั้นก็คล้ายๆกัน
ทามไมเราควบคุมตัวเองยากจัง
เบื่ออะ ใครว่าชีวิตกู มีเบื่องหลัง ไม่มีสักหน่อย
กูใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่โรงเรียน กับเพื่อน ที่ไม่รู้ว่า จิงเท็จ
มีแต่หน้ากากรึป่าว ก็ไม่อยากสรุป
โรงเรียนประจำหรอ ร.ร.ที่ไม่คัดสรร ร.ร.ที่เหมือนเทน้ำหลายที่รวมกัน
ออกมา
สีมันคงไม่สวยแน่ และที่แน่แน่ๆสีของกูก็คงเปลี่ยนไปแล้ว มันคงเป็นสีดำ
ก็ไม่มีความสุข อารมณ์ร้อน พูดจาหยาบคาย
นั่นหรอคือสิ่งที่กูควรจะเป็น
เคยมองรูปตัวเอง กูรู้สึก ว่า กูไม่ได้ยิ้มอย่างเตมที่ มันมีอะไรหล่ะ
ที่ทำให้ไม่สดใส กูไม่อยากเหนภาพนั้นแล้ว แสงสว่างอยู่ที่ไหน
อะไรนะ ให้เปิดไฟหรอ เหอะๆ
ขำก็ขำไม่ออกแล้ว
แต่ที่กูรู้จักตัวเองว่ากูเปงคนยังไงที่มันยังเหลืออยู่ก็คือ
กูไม่ชอบตามใคร
กูใจร้อน
กูไม่ชอบพูดมาก
กุเกลียดเสียงดัง
กูไม่ชอบคนไร้กาลเทศะ
ขี้รำคาญมากๆ
แต่กูไม่ใช่คนเรียบร้อย
กูไม่ชอบอยูที่ที่มีคนเยอะ โดยเพาะร.ร.ประจำ แต่กูก็อยู่มาปีที่6 เพราะตอนนั้นกูเปงเดกที่มองโลกในแง่ดี ที่บ้านไม่มีเพื่อนเพราะกูเปงลูกคนเดียว กูเลยอยากมีเพื่อนที่ร.ร.ประจำ
และก็รู้จักคำว่าคน
มีเพื่อนมากมาย หลายแบบ ตอนแรกเราไม่รู้ว่าเขาเปงใครมาจากไหน
การเข้า
ม.1
คือการศึกษาเพื่อนและปรับตัว
ม.2
คือการมีเพื่อน สนุกสนาน จนลืมเรียน และก็เพื่อนๆๆๆ ปังหามากๆๆๆมายๆๆๆ
ม.3
ต้องหาอนาคต แยกแยะ และเพื่อนที่ต้องจากกัน ก็รักกันมากอะสิเหอะๆ
ม.4
กลับมาที่เดิม แต่เพื่อนเก่าหาย
ม.5
เครียดๆๆปังหา เพื่อนบ้าเพื่อนบอ น่าเบื่อ มีแต่ปังหา โตแต่ตัวทั้งนั้น ทามได้แค่เฉยและทามใจ
แต่ถ้าไม่แก้ปังหา ก็หนี
แต่เราก้ต้องเลือกแก้สินะ
คือ ตัวคนเดียวไม่ยุ่งเกี่ยวกะใคร ทำที่เหลือเพื่ออนาคต
ความผิดมากมายจะไปโทษใคร ใจเขาก็ใจเรา แต่อย่าลืมคิดถึงตัวเองบ้างนะ ไอ้เหี้ยอาม ไอ้หน้าโง่
แลโลกที่กูชอบมากมันก็หายไปกูเกลียดทุกอย่าง กุเกลียดที่นั่น กูจะย้ายโรงเรียน
แต่ก็ไม่ย้าย เพราะกูไม่ก้าที่จะตอบคำถาม ออกมาทำไม ร.ร.ไม่ดีหรอ
กูรักที่นั่น รักสถาบัน
แต่ที่ทำให้กูทนไม่ไหวเพราะ ความตั้งใจของกูก้แค่ฝันเฟื่อง
คนกราบกรานพ่อแม่กู แต่ไอ้เห้พวกนั้นไม่มีใครเหงหัวกูและกูก็จะไม่ทามให้มันเหนเพราะพ่อแม่กูหรอกกูจะใช้ความดีของกู ถึงมันจะนาน กูก้จะพยายาม รอก่อนเถอะ
ม.6
ตอนนี้กูสู้ตาย อดทน ให้ได้จนประสบความสำร็จ มองหาตัวเองให้เจอ หาที่อยุ่ของตนเอง
อยากบอกว่าทุกคนมีที่อยู่นะรู้มั้ย อย่าท้อแท้ เด็ดขาด
ที่นั่นคือ ใจ ของเราเอง
กูจะโตเปงผู้ใหญ๋
July 06 เติมคำในช่องว่างแวบแวบ เทอมาแล้วก้อหายไป
แว๊บแว๊บ เทอไปแล้วก้อย้อนมา สงสัยจริงจริง ว่าเทอต้องการอะไร *เดี๋ยวเดี๋ยว เทอมาทำให้ฝันไป เดี๋ยวเดี๋ยว ก้อทำเป็นไม่สนใจ เราเลย เราเลย เป็นต้องหวั่นไหว **คิดเข้าไป ก้อกลัวเทอไม่เข้ามา เลยต้องไขปริศนา อยู่อย่างเนี้ย ***ช่วยบอกกันเลยได้ไหม อย่าให้เดาเลยนะ นี่กระดาษนะเทอ อ่ะ เอาไปเขียนมา ก้อบอกมาหน่อยเถอะน๊านะ เหนื่อยจะคอยชะเง้อละ ฉันว่าเทอรู้ อย่าทำเป็นไม่รู้ ว่าเราเว้นกันอยู่ เว้นกันอยู่ เติมคำช่องในว่างให้ฉัน ด้วยคำคำนั้นที ยิ้มยิ้มทำไมอยู่ตังสองนาน รู้ไหมเทอทำให้ใครวู่วาม เคลิ้มเคลิ้มประมาณว่าต้องถอนใจ (เฮ้อ...) (*,**,***,) ใจจริงเทอคิดเหมือนกันบ้างไหม (**,***)
****** มีแต่เธอเท่านั้นที่ทำให้ชีวิตฉันมีคำว่าเป็นไปไม่ได้
อัพรูปและนะคนบ้ากล้องทั้งหลายเชิญดูดตามบายเลย
July 01 บอร์ดใหม่สำหรับเดกเอนท์มาร่วมทามกิจกกรรมกับเรา
มีระบบสมาชิก และเก็บคะแนน เพื่อร่วมกิจกรรมมันๆอีกมากมาย
--
ช่วยกัน ช่วยกันโพสเพื่อเดกเอนท์
June 23 แตกต่างวันนี้ไปตลาดมาหล่ะ
ไม่สบายแม่พาไปหาหมอ เหะๆ ฉีดยาไปกันคนละเข็มกะไอ้มด
ถามว่าเจ็บมั้ย ไม่เจ็บเยย จาบอกให้ 555+
พอตอนกลับ เจอ ครอบครัวนึงบนรถ 2 แถว กับสาวประเภทสอง
ถ้าจะให้เราบรรยาย พวกเขา น่าสงสารมากเริ่มจากสาวประเภทสองนะ ก็ดูๆแล้วเราว่าเค้า
คงเคยแปลงเพศ อาจจะเปงเพราะว่า การทำครั้งนั้น หมอให้วัสดุไม่ดี หรือว่าพี่แก่แพ้อารายซักอย่าง
ก็แบบว่ารู้เลยว่า มันออกจะเละ และแปลกมากๆ
คางเธอยาวผิดปกติ มือที่เรียว เล็ก แต่ว่ามีบาดแผลเย็บอยู่ หน้าอกที่ไม่เป็นธรรมชาติ
ขาที่เล็กมากจิงๆ และดูเอไม่แข็งแรงและชีวิตเธอ คงไม่มีความสุข
เรียกง่ายๆ เธอพิการ ส่วนครอบครัวนั้น มีพ่อ แม่ ลูก อีก 2 คน
พวกเค้าก็ดูไม่มีฐานะนัก แม้แต่เงินจาซื้อหนมให้ลูกก็ไม่มี
เรารู้ได้เพราะ
ลูกคนโต " พ่อ อยากกินทุเรียน" เดกชายเห็นสาวประเภทสองกินทุเรียน
"ทุเรียนคงแพง" แม่บอก
"ถ้ากินทุเรียนนะ ไม่ได้กินข้าว" พ่อบอก เรามองด้วยความสงสัย
เดกชายก็อดกินแน่นอน เหะๆ
"แม่อยากกินหนม" เดกชายบอกมองไปที่ร้านขายไอ้ลูกลมทอดเราไม่รู้อารายอ่า เปงขนมทอดๆ คล้ายๆไข่นกกระทาลูกใหญ่
"เอาให้ลูกซิ"แม่บอก
"ค่ารถพอดีเลยนะ ถ้ากินก็ไมพอ" พอก็แย้งไป
แม่เราเหนก็เลยบอกว่า "อยากกินหรอลูกป้าให้ 5 บาท"
น้องขอบคุณและก็ไปซื้อ
น่งกินแบ่งกันคนละลูกสองพี่น้อง ตังทอนเหลือ 1 บาท เดกก้ทอนให้แม่ของเขา
เราซื้อทุเรียนมา แม่ก้แบ่งให้น้องเราสงสารจัง แต่เราว่าเดกสองคนนี้ดีแน่
ถ้าโตขึ้น
พ่อเค้า เป็นคนที่ดูไปแล้วรักลูกแต่ไม่มีตัง ก็ทามไงได้เขาไม่มี
ดูไปแล้วคงไม่มีความรู้มาก จากลักษณะการพูด ส่วนแม่นั้นก็ดูเป็นคนมีฐานะมาก่อน
และพิการแขนขาเล็ก แค่ท่อนปลาย
ถ้าถามว่าเค้าสองคนคงไม่มีทางไปสู้ใครได้แน่ ทั้งด้านการงาน การเงิน เพราะที่เรารู้ๆ
คนดีๆยังไม่มีงานทำ คนพิการจะมีมั้ย
จากที่เราเห็นว่า พวกเราได้เรียน มีอนาคตแล้ว ก็ตั้งใจเรียนไปนะคะ
พอโตขึ้นก็อย่าเหงทำงานแต่ตัวเอง เอาผลงานมาสู่คนอื่น สร้างประโยชน์แก่สังคมบ้าง
แต่ที่เราชื่นชมครอบครัวนี้เพราะ เค้าไม่ขอใครกิน เค้าไม่ทิ้งลูก
ขอให้ผลบุญจงส่งผลให้พวกเค้าพบทางสว่างแก่ชีวิต ขอให้เดกน้อยได้มีอนาคต และเลี้ยงดูพ่อแม่ต่อไป June 16 รักแทบตายหรอจะบอกว่าที่เปงหวัดเนี่ยน้ำตาตกในรึไง น้ำตาไม่ไหล แต่เปงน้ำมูกแทน
โง่งี่เง่า เอาแต่ใจ ไร้เหตุผล ก็มีแต่เราเท่านั้น ไม่เคยสนใจความรู้สึกของคนอื่น
ขอบคุณมืออุ่นๆที่เคยให้กัน
ขอบคุณน้ำใจที่ให้มากมายแล้ว
ขอบคุณที่อดทนกับคนอย่างเรา
ขอบคุณที่รับฟังทุกคำถาม
ขอบคุณที่มาลำบากกับเรา
ขอบคุณที่ต้องมาฟังเรื่องไร้สาระ
ขอบคุณที่เชื่อมั่น ในความลังเลของเรา
ขอบคุณที่ฟ้าเคยใหฉันได้รักเธอ
ขอบคุณที่คอยฟังคำโกหกจากเราตลอดมา
ขอบคุณที่เสียน้ำตาให้คนอย่างเรา |
|
|
